n
n
————————————-
.
n
n
n
nبه گزارش خبرگزاری مهر، با توجه به مشکلات زیستمحیطی ناشی از کاربرد پلیمرهای سنتتیک (مصنوعی) در بستهبندی مواد غذایی در سالهای اخیر مطالعات گستردهای در زمینه به کارگیری پلیمرهای طبیعی زیست تخریبپذیر، در صنعت بستهبندی صورت پذیرفته است. علی رغم تمام مزایایی که این نسل جدید از ترکیبات دارند کاربرد عملی آنها بهدلیل حساسیت بالا به رطوبت، نفوذپذیری نسبت به بخار آب و خواص مکانیکی ضعیف با محدودیت روبرو شده است.
n
nدر این راستا محققان دانشگاه تربیت مدرس در تحقیقاتی تلاش کردند تا با به کارگیری فناوری نانو بخشی از ضعفهای پلیمر طبیعی آلژینات را به عنوان یک ترکیب طبیعی از منابع دریایی برطرف کنند.
n
nاین پروژه با هدف تولید نانو کامپوزیتهایی با دارا بودن قابلیتهای زیست تخریب پذیری و در عین حال نفوذپذیری کم نسبت به گازها، حساسیت کمتر نسبت به آب و در نهایت دارای خواص ضد میکروب و ضد اکسیداسیون جهت کاربرد در نگهداری مواد غذایی اجرایی کردند.
n
nبرای این منظور نخست نانو ذرات کریستاله سلولز تولید و سپس نانو ذرات تولیدی و نیز نانوذرات رس برای ایجاد نانوکامپوزیتهای زیستی در غلظتهای مختلف به پلیمر آلژینات اضافه شد. به این ترتیب بهترین نانو ذره و غلظتها برای ساخت نانوکامپوزیت با نفوذپذیری کم، خواص مکانیکی بهینه و نیز حساسیت کمتر نسبت به رطوبت تعیین شد.
n
nدر گام بعدی نانوکامپوزیت تولیدی بهوسیلهی اسانس گیاهی مختلف برای ایجاد خواص ضد میکروب و ضد اکسیداسیونی فعال شدند.
n
nاین طرح ضمن تلاش برای غلبه بر برخی از مشکلات پیش روی پلیمرهای زیست تخریبپذیر کاربردی در بستهبندی مواد غذایی، نسل جدیدی از نانوکامپوزیتها را که در عین زیست تخریب پذیری دارای خواص آنتی اکسیدان و ضد میکروب نیز هستند، تأمین میسازد. همچنین نانوذرات ارگانیک سلولز بهدلیل داشتن منشأ طبیعی در مقایسه با نانوذرات معدنی رس میتوانند از مطلوبیت بیشتری جهت کاربرد در صنعت بستهبندی مواد غذایی برخوردار باشند.
n
n
n
‘