nدر سه دهه اول پس از انقلاب، افزایش تعداد دانشگاهها و رشد کمی دانشجویان، بازسازی صنایع داخل و ارتقای وضعیت صنعتی در اولویت برنامه توسعه اقتصادی ایران قرار داشت.
n
nهماکنون که ایران در دهه چهارم پس از انقلاب قرار دارد، در کنار توسعه کمی و کیفی صنایع و ارتقای وضعیت دانشگاهها، دولتمردان همت ویژهای را برای توسعه فناوریهای پیشرفته و اقتصاد داناییمحور گماشتهاند. نمونههای آن در کشور ملموس است که میتوان به توسعه کمی و کیفی «ستادهای فناوری کشور» مانند ستاد فناوری نانو، زیستفناوری، هوافضا، سلولهای بنیادی و میکروالکترونیک اشاره داشت. از سویی دیگر، با تصویب قوانینی مانند «قانون حمایت از شرکتها و موسسات دانشبنیان و تجاریسازی نوآوریها و اختراعات» در مجلس شورای اسلامی و تصویب «نقشه جامع علمی و فناوری کشور» در شورایعالی انقلاب فرهنگی و دیگر اسناد بالادستی در نظام پژوهش کشور، الزامات قانونی برای حرکت در این مسیر و توسعه دانش و فناوریهای برتر و پیشرفته ایجاد شد.
”
————————————-
nیکی از زیرساختهایی که میتواند ضامن موفقیت اقتصادی و فناوری شرکتها بهخصوص شرکتهای دانشبنیان در عصر داناییمحوری باشد، توجه به «حقوق مالکیت فکری» است. شرکتها با بهرهگیری از نظام حقوقی مالکیت فردی، قادر خواهند بود تا چتر حقوقی کارآمدی برای فرآیند خلق ایده تا صادرات فناوری و تجاریسازی خودشان فراهم آورند. از آنجا که اغلب داشتههای شرکتهای دانشبنیان از جنس داراییهای فکری است، بنابراین «مدیریت و حفاظت حقوقی از داراییهای فکری» امری اجتنابناپذیر خواهد بود. بهطور خلاصه و در یک جمله میتوان بیان کرد: «ندانستن مباحث حقوق مالکیت فکری برای شرکتهای دانشبنیان یک تهدید جدی و دانستن آنها به عنوان یک فرصت بزرگ خواهد بود.»
nاین کتاب با تلاش جمعی در موسسه داراییهای فکری و فناوری مدرس و با استفاده از مستندات سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) بهویژه گزارش «Intellectual Property for Business» و برای ترویج مقوله مالکیت فکری در میان شرکتهای دانشبنیان و صنایع کشور گردآوری، تدوین و بومیسازی شده است.
nکتاب مذکور در پنج فصل (۱۷بند) تدوین شده است. در فصل اول، به اهمیت و ضرورت مالکیت فردی در تقویت و توسعه کسبوکارهای تجاری اشاره میشود. فصل دوم به نقش مالکیت فکری در بازاریابی، تامین مالی و صادرات محصولات دانشبنیان میپردازد. در فصل سوم به موضوع مهم و اساسی شناسایی و حفاظت از داراییهای فکری شرکتهای دانشبنیان پرداخته شده است و دو فصل پایانی، به موضوع مدیریت و بهرهبرداری تجاری از داراییهای فکری خلق شده(فصل چهارم) و حمایتهای قضایی از مالکیت فکری و شیوههای حل و فصل اختلافات
n(فصل پنجم) توجه دارد.
nامید آنکه شرکتهای دانشبنیان و صنایع کشور با بهرهگیری از مطالب روز در زمینه حقوق مالکیت فکری، بتوانند تهدیدهای خود را به فرصتها تبدیل کنند.
‘
