یک طرح تجاری یا طرح کسب و کار یا بیزینس پلن  (business plan)  : سندی است که محصولات یا خدمات آن، نحوه کسب درآمد، مدیریت و کارکنان، تامین مالی، مدل عملیات و سایر جزئیات مورد نیاز برای اجرا و موفقیت را توصیف می کند.

بیشتر طرح های بیزینس پلن شامل 3 تا 5 سال کاری می شود.

طرح کسب و کار به عنوان یک نقشه راه مورد استفاده قرار می گیرد.

طرح کسب‌وکار، نوشته‌ای توصیفی و جامع در مورد کسب و کار یک مؤسسه یا یک کارآفرین است.

این طرح حاوی بررسی‌های دقیقی در خصوص تولیدات یا خدمات یک شرکت، بازار و مشتریان، رقبا، منابع انسانی، منابع تأمین مالی، تکنولوژی و ابعاد فنی محصول یا خدمات و … است.

یکی از مهم‌ترین کارکردهای طرح تجاری این است که با تدوین آن، کارآفرین می‌تواند عوامل داخلی و خارجی درگیر در یک کسب‌وکار را شناسایی و اثر آن‌ها را بر روی فعالیت خود بررسی نماید.

یکی دیگر از کارکردهای طرح کسب‌وکار این است که، قضاوت در مورد سرمایه‌گذاری یا عدم سرمایه‌گذاری بر روی یک طرح را برای سرمایه‌گذاران یا وام دهندگان طرح تسهیل می‌کند.

بخش های اصلی طرح کسب و کار:

1. خلاصه اجرایی
2. شرح کسب‌وکار
3. تجزیه تحلیل بازار و رقبا
4. بازاریابی و فروش
5. مدیریت و عملیات تجاری
6. وضعیت مالی
7. مدیریت ریسک و پلن‌های پیشنهادی

مفهوم تجاری سازی فناوری

این روزها با رشد کسب و کارها و استارتاپ‌های نوین مبتنی بر فناوری و اختراع، یکسری از لغات و عبارات زیاد به گوش می‌خوره، که فهم دقیق آن‌ها برای فناوران، صاحبان کسب و کار و مخترعین از نون شب واجب تره! 

به طور کلی تجاری‌سازی فناوری به معنی توسعه و پرورش ایده‌های مبتنی بر فناوری و تبدیل آن به محصول برای ورود به دنیای جذاب فروش و بازار است! به عبارتی دیگر پل بین فناوری و بازار است. تحقیقات و نوآوری بدون تجاری‌سازی بی‌معنی است. شرکت‌های معتبر دنیا برای رسیدن به سود و فروش بیشتر، به دنبال نوآوری هستند و دست به تولید محصول جدید میزنند. شرکت‌هایی مثل اپل، سامسونگ، تسلا، LG، بوش، ایکیا، فایزر و … از جمله شرکت‌های مطرحی هستند که در کنار نوآوری و تحقیقات، دانش خود را تجاری سازی کرده و به دنبال ایجاد ارزش افزوده هستند.

منابع ایده های تجاری سازی شده

طبق بررسی‌های انجام شده از 500 شرکت اول دنیا، تجربه و زمینه شغلی بیشترین کمک در شکل‌گیری ایده و خلاقیت دارد. اکتشاف ناگهانی باعث ایجاد حدود 20 درصد از ایده ها است و  عوامل دیگر مانند جستجوی سیستماتیک از جمله علل دیگر ایجاد ایده فناورانه است.

چالش‌های تجاری سازی فناوری

تجاری سازی و توسعه محصول جدید فرآیندی تکرار شونده است و نیاز به تلاشی مستمر و فراوان دارد. تجاری سازی حاصل همکاری گروهی متشکل از افراد با تخصص‌های گوناگون است.

تجاری‌سازی در عین جذابیتی که دارد اما با چالش‌ها و موانعی روبروست. جالبه بدانید از هر 9 ایده محصول، فقط 1 مورد قابلیت تجاری شدن دارد، و تقریبا 40 درصد از تولید محصولات جدید در زمان معرفی به بازار شکست می خورند.

چالش های تجاری سازی میتواند ناشی از اشکال در فرایندهای مختلف مانند ارائه محصول، منابع انسانی، منابع مالی، بازاریابی، مدیریت و برنامه ریزی باشد.

نکات تجاری سازی موفق

برای رسیدن به ایده و طرح مناسب باید نکات مهمی را رعایت کرد که در ادامه به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

• ایده مناسب نیاز بازار باشد:

خیلی از اوقات ایده‌هایی که در ذهن ما شکل می‌گیرد در اولویت‌های بازار شهر یا کشور نیست و کسی کمبود آن را احساس نمی‌کند و حاضر نیست برای رفع آن نیاز پولی خرج کند. برای همین لازم است که در اولین قدم نیازسنجی بازار به درستی انجام شود.

• مناسب بودن طرح:

گاهی اوقات نیاز بازار و مصرف کننده به درستی شناسایی شده اما طرحی که ارائه شده مناسب نیست و قابلیت اجرا ندارد. گاهی عدم تطابق با اعتقادات، فرهنگ، امکانات فنی موجود و مسائل مالی در جامعه باعث میشه که مخاطب آن را نپذیرد و ایده قابل اجرا نباشد.

• ارزیابی درست اقتصادی:

از مهمترین نکات ارزیابی یک طرح و ایده، اقتصادی بودن آن است. لازم است طرح از لحاظ مالی و اقتصادی بررسی شود تا توجیه بودن آن برای اجرا و تجاری سازی مسجل شود. برای این کار لازم است تا با مطالعات صحیح بازار، مطالعات امکان سنجی (Feasibility Study) و طرح کسب و کار (Business Plan) انجام شود.

• تیم‌سازی مناسب:

همانطور که در بالا گفته شد، تجاری سازی یک کار تیمی و گروهی است و لازم است افراد با مهارت ها و توانمندی‌های مختلف در کنار هم جمع شوند و مکمل یکدیگر باشند. به طوری کلی تیم تجاری‌سازی محصول شامل افراد آشنا به بازار، فناور و سرمایه‌گذار است.

گام های تجاری سازی فناوری در مرکز نوآوری تک

در ادامه با فرایند کلی خدمت تجاری‌سازی مرکز نوآوری تک بیشتر آشنا می شویم:

1. ارائه اولیه ایده
2. غربالگری و ارزیابی ایده و تعیین سطح آمادگی فناوری (TRL)
3. ثبت مالکیت و پتنت بنا به ضرورت و طرح
4. تدوین طرح کسب و کار (BP) و مطالعات امکان سنجی
5. ارزش‌گذاری فناوری
6. شناسایی سرمایه گذاران بالقوه و اولویت بندی آن‌ها
7. مذاکره با سرمایه گذاران و یا شرکت های مورد نظر مشارکت و تدوین و انعقاد قرار داد
8. همکاری سرمایه گذار با فناور و در نهایت ورود به بازار و فروش محصول

برای مشاوره و تکمیل فرم درخواست تجاری سازی کلیک کنید.

مطالب مرتبط:

ارزشگذاری و تجاری سازی

تجاری سازی اختراع

امکان سنجی ( طرح توجیهی)

قرارداد لایسنس و فرانشیز چیست؟ چه کاربردها و تفاوت هایی دارند؟

مفهوم طرح توجیهی و طرح کسب و کار

نوشتن طرح کسب و کار (BP)  را باید زمانی آغاز کنید که طرح توجیهی (FS) را نوشته باشید.
در حقیقت زمانی شروع به نوشتن طرح کسب و کار می کنید که توجیه شده باشید که شروع کردن تجارتتان کاری منطقی و مقرون به صرفه است.
در مقابل در طرح کسب و کار، بررسی می‌کنید که تجارتتان چگونه قرار است عمل نماید.
در این جا شما هدف های مالی و سایر هدف هایتان را مشخص می‌کنید .
همچنین روش هایی که قرار است برای رسیدن به این هدف ها مورد استفاده قرار گیرد را بررسی می کنید.
از دیدهای گوناگون میتوان تفاوت طرح توجیهی با طرح کسب و کار را بیان کرد که در ادامه ذکر شده است.

ابعاد تفاوت طرح توجیهی با طرح کسب و کار

تفاوت در هدف:

• طرح توجیهی نوشته می شود تا تعیین گردد که آیا می توان این ایده تجاری را عملی کرد و تجارت را با این ایده شروع کرد یا خیر؟
  

  جهت اطلاعات بیشتر وارد لینک شوید.

  
  ولی هدف از نوشتن طرح کسب و کار این است که بعد از این که درباره شروع کار تصمیم گرفته شد،
  کارآفرین بتواند اهداف خودش و مسیری را که تجارتش قرار است طی کند را مشخص کند و همچنین این را بداند که باید به کجا برود.

تفاوت در روش نگارش: 

• طرح توجیهی اصولاً یک پروژه تحقیقاتی است. در حالی که طرح کسب و کار نوعی پیش بینی برای آینده میباشد.
• گزارش طرح کسب و کار بسیار جامع تر از طرح توجیهی است.
  همچنین دستورالعمل های رسیدن به توسعه کسب و کار کامل در آن بیان میشود.

تفاوت در دیدگاه نسبت به ریسک:

• طرح توجیهی مشخص کننده ریسک هایی است که در پی عملی کردن یک ایده ممکن است اتفاق بیفتد.
• طرح کسب و کار توضیح می دهد چگونه با استفاده از مدیریت مناسب، کاری کرد
  که ریسک ها را به گونه ای از میان برداشت که سودآوری حاصل شود.

تفاوت در هزینه:

• در مجموع هزینه پرداختی برای طرح کسب و کار نسبت به طرح توجیهی بیشتر است.

برای تدوین طرح توجیهی، طرح کسب و کار و دریافت مشاوره کلیک نمائید.

از مرسوم ترین قراردادهای تجاری قرارداد لایسنس و فرانشیز است. گاهی اوقات ممکن است

این دو قرارداد با یکدیگر اشتباه گرفته شود، که در ادامه به شرح هر کدام و کاربردها و تفاوت هایی که دارد، میپردازیم.

قرارداد لایسنس و کاربردهای آن:

یکی از انواع قراردادهای پر کاربرد در تجاری سازی، قرارداد لایسنس (License) است.

در این نوع قرار داد مالکیت طرح یا محصول تغییر نمی کند بلکه فقط یکسری حقوق قانونی انتقال پیدا می کند.

در واگذاری لایسنس اعطای حقوق یا منافع ناشی از علامت تجاری (Trademark)، تکنولوژی و دانش فنی یک محصول یا خدمت، استفاده از اختراع و سایر حقوق قانونی میتواند انجام شود.

اصطلاحا به اعطا کننده، Licensor و به پذیرنده و استفاده کننده Licensee گفته می شود.

این نوع قرارداد بیشتر مناسب فناوران و مخترعین است که در ادامه به نمونه‌هایی از قرارداد لایسنس میپردازیم.

• در اختیار دادن علامت تجاری به مدت محدود: به عنوان نمونه شرکت والت دیزنی (Walt Disney) در یک همکاری با شرکت مک دونالد (Mc Donald)، اجازه استفاده لوگوی خود بر روی برخی محصولات خوراکی مک دونالد را اعطا کرد.

• اعطای بهره برداری از دانش فنی: به عنوان نمونه یک شرکت دارویی فرمولاسیون داروی خود را دراختیار شرکت دیگر قرار میدهد تا او نیز بتواند آن دارو را بسازد و به فروش برساند.
• بهره برداری از اختراع: گاهی اوقات مخترع و فناور توانایی بهره برداری و تجاری سازی محصول خود را ندارد که از این طریق می تواند آن را به سود دهی برساند و از منافع آن بهره مند شود.

منافع اعطاکننده لایسنس

همانطور که در بالا اشاره شد، در قرارداد لایسنس حقوق مالکیت طرح برای لایسنس دهنده پابرجاست،

حال بحث پیش می آید که منافع او چطور تامین می شود. در بیشتر اوقات منفعت بدست آمده جنبه مالی دارد

که می تواند به صورت یک مبلغ ثابت (به هنگام انعقاد قرارداد یا در طول قرارداد)، سهم از فروش (یا سود) یا ترکیبی از دو مورد باشد.

نکات نهایی:

• واگذارکننده لیسانس حق کنترل بر روی کیفیت نهایی محصول را دارد تا از وارد آمدن خدشه به نام و شهرت محصول جلوگیری کند.
• در قرارداد لیسانس باید محدوده زمانی و جغرافیایی واگذاری مشخص شود.
• حفط محرمانگی و امانت در این قرارداد جزو اولویت ها است و پذیرنده لیسانس باید در این راستا تمام تلاش خود را انجام دهد.
• با توجه به نوع قرارداد لیسانس، تمامی اطلاعات و داده های لازم باید در اختیار لیسانس گیرنده قرار گیرد.
• قرارداد لیسانس گاهی به صورت انحصاری بسته میشود. در این حالت واگذارکننده حق بهره برداری را صرفا به گیرنده منتقل می‌کند و خود حق بهره برداری یا اعطا به سایر افراد را ندارد.
• مالک همچنین میتواند قرارداد غیر انحصاری ببندد که در آن میتواند لیسانس خود را به دیگری نیز واگذار کند.

برای اطلاعات بیشتر و مشاوره در مورد قرارداد لیسانس تماس بگیرید.

قرارداد فرانشیز (Franchise):

قرارداد فرانشیز (یا فرانچایز) یکی دیگر از انواع قرارداد است

که در مقایسه با قرارداد لیسانس کمی گران‌تر و میزان کنترل و نظارت در آن بیشتر است.

قرارداد فرانشیز مناسب کسب و کارهای آماده و توسعه یافته است که در طی آن اعطاکننده فرانشیز (Franchisor)،

مجوزهایی مانند توسعه، تاسیس و کپی برداری از فرایند کسب و کار را به پذیرنده فرانشیز (Franchisee) اعطا می‌کند.

به عبارت دیگر واگذارکننده فرانشیز، حقوق و مجوزهایی

به پذیرنده می‌دهد که طی آن، پذیرنده باید طبق رفتار اعطا کننده عمل کند.

یعنی باید از همان علامت تجاری، دکوراسیون، پوشش پرسنل، رفتار با مشتری و… استفاده کند

و اجازه فروش محصولات با برندهای دیگر را ندارد.

مثال‌هایی از قرارداد فرانشیز:

مثال شفاف و واضح قرارداد فرانشیز، رستوران‌های متعدد مک دونالد در سراسر دنیا است.

هر یک از شعبه ها بصورت مستقل توسط Franchisee اداره می شود

که مطابق با همان کیفیت، محصول، بسته بندی، دکوراسیون و سرویس دهی اصلی است.

در ایران نیز این نوع قرارداد مرسوم است

که می‌توان قراردادهای فرانشیز افق کوروش را به عنوان نمونه موفق بیان کرد.

منافع اعطاکننده فرانشیز

در طی قرارداد فرانچایز، پذیرنده با اتکا به برند و شهرت اعطاکننده شروع به سود آوری و کسب درآمد می‌کند.

او موظف است از محل درآمدهای خود (فروش محصول یا سود) درصدی به فرانچیز دهنده اعطا کند.

برای اطلاعات بیشتر و مشاوره در مورد قرارداد فرانشیز تماس بگیرید.

جمع بندی:

• هر یک از قراردادهای فوق مزیت‌های منحصر به خود را دارد، و هر کس باید متناسب با شرایط خود و کسب و کارش نوع همکاری و قرارداد را تعیین کند. اگر در نقش پذیرنده هستید و به دنبال توسعه کسب و کار خود و آزادی عمل هستید، و سرمایه لازم برای فروش و تبلیغات دارید، قرارداد لایسنس میتواند گزینه مناسبی باشد. در مقابل اگر سرمایه لازم برای تبلیغات یا ایده برای کسب و کار ندارید، قرارداد فرانچایز میتواند برای شما مناسبتر باشد زیرا واگذارکننده با برند خود هزینه تبلیغات شما را به شدت کاهش میدهد، اما در مقابل باید مطابق با قوانین و استاندارهای واگذارکننده رفتار کنید.
• اگر در نقش مالک و واگذار کننده هستید، سرمایه بالا دارید و میخواهید برند و کسب و کار خود را در مناطق مختلف گسترش دهید، قرارداد فرانچایز میتواند برای شما کاربرد داشته باشد. اما میزان کنترل و نظارت شما بسیار بالا است. در مقابل اگر میخواهید هزینه زیادی برای توسعه کار خود خرج نکنید و مسئولیت نظارت خود را کاهش دهید میتوانید با اعطای حقوق قانونی محدود، قرارداد لایسنس امضا کنید.

اگر به دنبال بستن قرارداد لایسنس یا فرانچایز هستید و نیاز به راهنمایی دارید، از مشاوره رایگان ما بهره ببرید. 

مطالب مرتبط:

سامانه تجاری سازی و ارزشگذاری فناوری

تجاری سازی اختراع

مطالعۀ امکان‌پذیری یا ایجاد طرح توجیهی نخستین گام هر طرحی است. این کار به‌منظور یافتن نقاط ضعف و قوت یک پروژۀ پیشنهادی یا یک تجارت موجود، تعیین منابع موردنیاز و چشم‌انداز آن انجام می‌شود. به زبان ساده به این سؤال پاسخ می‌دهد که آیا طرح شما ارزش صرف وقت، تلاش و منابع مالی را دارد یا خیر؟

گزارشی که توجیه‌ پذیری یک طرح را در ابعاد مختلف از قبیل بازار، فنی و مالی مورد بررسی و مطالعه قرار می‌دهد، گزارش طرح توجیهی (F.S) معادل واژه انگلیسی (Feasibility Study Report) نام دارد. امکان سنجی ابعاد مختلف یک پروژه از قبیل بازار، فنی و مالی را بررسی کرده و به سه قسمت تقسیم می‌شود.

بخش‌های طرح توجیهی را می‌توان به صورت زیر شرح داد:

بخش توجیه‌پذیری فنی 

بخش توجیه پذیری فنی  (Technical Feasibility) به منظور بررسی ابعاد فنی طرح توجیهی همچون فناوری، ظرفیت، محل اجرا، ماشین آلات و تجهیزاتِ تولید و ساختار اجرائی طرح انجام میشود.

توجیه پذیری فنی طرح توجیهی نیز یکی دیگر از اصطلاحات رایج در این حوزه است. طرح امکان‌ سنجی از لحاظ امکان اجرای آن در بخش توجیه‌پذیری فنیِ گزارش ، مورد بررسی قرار می گیرد. در این امکان‌سنجی ابتدا بررسی‌های لازم در زمینه چگونگی اجرای طرح، ارائه می‌شود، که دربرگیرنده اطلاعات بسیار ریز از قبیل مشخصات زمین محل اجرای طرح، نحوه اجرای عملیات ساختمانی، دانش فنی پروژه، ظرفیت، دستگاه‌ها و تجهیزات مورد نیاز برای تولید، محوطه‌سازی و راه‌سازی، تأسیسات و سایر مواردی می‌باشد که در آن هزینه‌های ثابت سرمایه‌گذاری مد نظر قرار می‌گیرد.

در این بخش از گزارش توجیهی، کلیه اطلاعات فنی اجرای طرح توجیهی، مراحل احداث و بهره‌برداری کسب می‌شود و اطلاعات مربوط به هزینه‌های سرمایه‌گذاری که شامل هزینه‌های ثابت سرمایه‌گذاری، هزینه‌های قبل از بهره‌برداری و سرمایه در گردش است،بررسی می‌شوند. هزینه‌های سالیانه تولید همچون هزینه ها‎یی که برای تأمین مواد اولیه، سوخت، نیروی انسانی، استهلاک، هزینه‌های تأمین مالی، هزینه‌های اداری و خدماتی، زمان‌بندی، نحوه اجرای طرح و … صرف می‌شوند نیز در این بخش مورد بررسی قرار می‌گیرند.

در واقع در مرحلۀ تجزیه‌وتحلیل مالی از یک طرح توجیهی سعی می‌شود به این سؤال پاسخ داده شود که “پروژه از منظر مالی چه وضعیتی خواهد داشت”. گام‌هایی در این مرحله وجود دارد شامل موارد زیر هستند:

1. آیا رویکردهای متفاوتی برای تولید محصول وجود دارد؟
2. بررسی مجدد رویکردهای تکنولوژیکی
3. بررسی تطابق اثرات جانبی هر روش با مسائل کشوری
4. بررسی هزینه‌ای رویکردها
5. انجام تحقیقات به‌منظور حصول اطمینان از امکان‌پذیری فنی
6. انجام تجزیه‌وتحلیل فنی
7. برآورد میزان موجودی موردنیاز
8. زمان‌بندی تولید
9. جزئیات فرآیند تولید
10. انتخاب تجهیزات و ابزار
11. انتخاب تجهیزات و روش‌های حمل‌ونقل
12. تخمین نیروی انسانی موردنیاز
13. تعیین محل اجرای طرح
14. تخمین هزینه‌های ناشی از تجزیه‌وتحلیل فنی

بخش مطالعه بازار

در بخش مطالعه بازار (Market Study)، ابعاد مختلف بازار محصولِ طرح توجیهی بررسی می‌شود. این ابعاد عبارتند از کمبود، بازار هدف، عرضه، تقاضا و وجود محصولات و خدمات برای طرح‌ها و پروژه‌های مختلف، ضرورت دارد. از طرفی نیز هدف از اجرای امکان سنجی ارائه محصولات مطابق با میل مصرف‌کننده در بازارها است که باید بازارهای مصرفِ محصول، به دقت بررسی و آنالیز شوند و پس از آن، هدف مورد نظر باید مورد بررسی قرار بگیرد. برخی موارد در مطالعات بازار طرح توجیهی حائز اهمیت هستند که عبارتند از تعیین آمار مربوط به میزان تولید، واردات، تقاضا، صادرات و مصرف محصول مورد نظر طی سال‌های مختلف در کشور و نیز پیش‌بینی این موارد در آینده. به منظور پیش‌بینی تقاضا به ‌عنوان یک مولفه مهم در مطالعه بازار، موارد زیر اثرگذار می‌باشند:

1. بررسی آمار و اطلاعات قابل دسترسی
2. بررسی انواع محصولات که عبارتند از کالاهای مصرفی، واسطه‌ای و سرمایه‌ای

بخش تجزیه و تحلیل مالی

به منظور بررسی و آنالیز ابعاد مختلف مالی و سودآوری طرح توجیهی صورت می‌گیرد. طرح توجیهی با هدف کسب سود و منفعت اجرا می‌شود و به همین دلیل دست‌یابی به شاخص و معیار مناسب به منظور تعیین سود دهی و یا عدم سود دهی طرح‌ها بوده است که در طی سال ها‎ی گذشته، کارشناسان و اقتصاددانان بزرگ مجموعه ‎ای از شاخص‌های مالی و اقتصادی را تعریف و استفاده کرده‌اند.

آنالیز مالی در طرح امکان سنجی (Financial Analysis) در گزارشات توجیهی نیز با هدف کسب شاخص‌های مالی و اقتصادی صورت می‌گیرد که نهایتا به تصمیم‌گیری صحیح‎ می‌انجامد.یک نکته اساسی در تجزیه و تحلیل مالی، استفاده از هزینه‌های تولید، درآمد سالیانه پیش‌بینی شده برای طرح و سایر مبانی، هزینه‌های سرمایه‌گذاری، مفروضات مورد نیاز برای انجام محاسبات، صورت گردش وجوه نقد، صورت حساب سود (زیان) و ترازنامه پیش‌بینی شده می‌باشد. برای آزمون مطلوبیت یک طرح‎ امکان سنجی، دو روش مناسب است که شباهت زیادی از نظر ابزارهای بکار گرفته شده برای انجام با یکدیگر دارند و البته در رویکرد و نگرش آنها تفاوت‌هایی نیز وجود دارد. این دو روش عبارتند از:

1-تحلیل اقتصادی: ارزیابی اقتصادی با جریان‌های هزینه و فایده اجتماعی سر و کار دارد.

2-تحلیل مالی: ارزیابی مالی با جریان‌های هزینه و سود از دیدگاه سرمایه ‎گذار در ارتباط است.

مراحل آنالیز مالی عبارتند از:

• تعیین منابع موردنیاز طرح
• سرمایه‌گذاری ثابت
• سرمایه در گردش
• هزینه‌های پیش‌بینی‌نشده
• تهیه صورت درآمد
• تهیه صورت نقدینگی
• تحلیل سودآوری تجاری
• سنجش سودآوری سرمایه‌گذاری
• تحلیل مالی

برای تدوین مطالعات امکان سنجی و مشاوره رایگان با ما تماس بگیرید.

مطالب مرتبط:

هدف از تهیه طرح توجیهی چیست؟

تفاوت طرح توجیهی و طرح کسب و کار

طرح کسب و کار (BP) چیست؟

نرم افزار کامفار چیست؟

نرخ بازده داخلی (IRR) چیست؟

پیش نیازها:
استعلام طرح صنعتی
انتخاب طبقه طرح صنعتی مورد نظرطبقه‌بندی طرح صنعتی
طبقه‌بندی طرح صنعتی در ایران شامل موارد زیر می‌شود.
* طبقه اول: مواد غذایی
* طبقه دوم: پوشاک، اقلام و لوازم خرازی
* طبقه سوم: کالاهای مسافرتی، چمدان، چتر آفتابی و لوازم شخصی
* طبقه چهارم: انواع برس و قلم‌مو
* طبقه پنجم: اقلام ساخته شده از منسوجات، مواد ورقی طبیعی یا مصنوعی
* طبقه‌ ششم: اسباب و اثاثیه منزل
* طبقه هفتم: اقلام خانگی
* طبقه هشتم: ابزارآلات و یراق آلات
* طبقه نهم: بسته‌بندی‌ها، ظروف مخصوص حمل و نقل و جابه‌جایی کالا
* طبقه دهم: ساعت مچی، دیواری و سایر لوازم اندازه‌گیری، کنترل و علامت دادن
* طبقه یازدهم: اقلام تزئینی و زیورآلات
* طبقه دوازدهم: وسایل حمل و نقل یا بالا بردن
* طبقه سیزدهم: تجهیزات تولید، توزیع و تبدیل برق
* طبقه چهردهم: تجهیزات ضبط، ارتباطات و بازیابی اطلاعات
* طبقه پانزدهم: ماشین‌آلات
* طبقه شانزدهم: دستگاه‌های عکاسی، سینماتوگرافی و بصری
* طبقه هفدهم: آلات موسیقی
* طبقه هجدهم: ماشین‌آلات چاپ و ماشین‌های اداری
* طبقه نوزدهم: نوشت‌افزار و لوزم اداری، مواد تدریس و آموزش و مواد مورد استفاده نقاشان
* طبقه بیستم: تجهیزات فروش و تبلیغات و تابلوها
* طبقه بیست و یکم: انواع بازی، اسباب‌بازی، چادر و اقلام ورزشی
* طبقه بیست و دومم: تسلیحات، اقلام آتش بازی و نورافشانی، لوازم برای شکار، ماهیگیری و دفع آفات
* طبقه بیست و سوم: تجهیزات توزیع مایعات، لوازم بهداشتی، تجهیزات گرمایشی، تهویه مطبوع و سوخت جامد
* طبقه بیست و چهارم: لوازم و تجهیزات پزشکی و آزمایشگاهی
* طبقه بیست و پنجم: واحدهای ساختمانی و عناصر ساختمانی
* طبقه بیست و ششم: دستگاه‌های روشنایی
* طبقه بیست و هفتم: ملزومات استفاده از توتون و ملزومات مورد استفاده سیگاری‌ها
* طبقه بیست و هشتم: محصولات دارویی و آرایشی، اقلام و دستگاه‌های پیرایشی
* طبقه بیست و نهم: تجهیزات و ادوات ضدخطر آتش‌سوزی برای پیش‌گیری از سوانح و برای نجات
* طبقه سی‌ام: اقلام لازم برای مراقبت از حیوانات و جابه‌جایی آن‌ها
* طبقه سی و یکم: ماشین‌ها و لوازم برای تهیه مواد خوراکی و آشامیدنی

انجام بخشی از کسب و کارها نیاز به اخذ مجوز از مراجع مربوطه دارد که پیش از شروع، باید نسبت به دریافت آن اقدام نمایید. مجوز مربوط به فعالیت‌های تولیدی و صنعتی به عنوان جواز تاسیس شناخته می‌شود و علاوه بر اینکه به دارنده، اجازه فعالیت در این بخش‌ها را می‌دهد، مزایای دیگری نیز دارد. با توجه به این که اخذ جواز تاسیس مانند سایر مجوزهای قانونی طی فرآیند و مراحل خاصی صورت می‌گیرد، در این مطلب قصد داریم، مراحل و مدارک مورد نیاز برای دریافت آن را بیان کنیم.

کاربرد جواز تاسیس

جواز تاسیس به مجوزی گفته می‌شود که وزارت صنعت برای راه‌اندازی یک واحد تولیدی صادر می‌کند.  اشخاص حقیقی و حقوقی چنانچه قصد تاسیس یک واحد تولیدی را داشته باشند، در قدم اول ‌باید نسبت به اخذ جواز تاسیس اقدام نمایند. این مجوز برای انواع فعالیت‌های تولیدی و صنعتی صادر می‌شود و علاوه بر وزارت صنعت، نهادهای مختلفی امکان صدور آن را دارند. جهت آشنایی با سایر کاربردهای جواز تاسیس، مطلب مزایای جواز تاسیس را مطالعه نمایید.

مراحل و مدارک اخذ جواز تاسیس

جواز تاسیس نیز مانند سایر مجوزهای قانونی علاوه بر احراز شرایط نیازمند ارائه مدارک و طی مراحلی است. در ادامه این مراحل را بررسی می‌کنیم.

شناسایی مرجع

برای دریافت جواز تاسیس در ابتدا باید نوع فعالیت خود را مشخص نمایید و با توجه به آن از مرجع مربوطه تقاضای صدور مجوز کنید. در حقیقت جواز تاسیس از مراجع مختلفی صادر می‌شود که در قدم اول، شما باید نسبت به شناسایی مرجع صادرکننده اقدام کنید. برای مثال فعالیت در شهرک‌های صنعتی نیازمند دریافت جواز تاسیس از وزارت صنعت و معدن است و برای انجام فعالیت کشاورزی باید جواز مربوطه را از وزارت جهاد کشاورزی دریافت نمایید.

شرایط اخذ جواز تاسیس

پس از شناسایی مرجع صادرکننده مجوز نسبت به فعالیت شغلی، شرایط متقاضی باید احراز شود. برای مثال شرایط اخذ مجوز از وزارت صنعت و معندن عبارت‌اند از:

شرایط اخذ جواز تاسیس برای اشخاص حقیقی

• تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران
• حداقل سن ۱۸ سال تمام
• دارا بودن برگه پایان خدمت یا معافیت (ویژه‌ی آقایان)

شرایط اخذ جواز تاسیس برای اشخاص حقوقی

• به ثبت رساندن شرکت
• آگهی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت
• تقاضانامه
• تهیه طرح توجیهی
• داشتن پایان خدمت یا معافیت (مخصوص مدیرعامل شرکت)

مدارک اخذ جواز تاسیس

جواز تاسیس، مجوزی‌ست که برای  اشخاص حقیقی یا حقوقی برای سرمایه‌گذاری یا فعالیت در زمینه‌ تولیدی و صنعتی صادر می‌شود. به همین دلیل در هنگام اخذ جواز تاسیس باید تعیین شود که قرار است طرح برای فرد راه‌اندازی شود یا شرکت. چنانچه کارخانه و واحد تولیدی به نام شخص تاسیس شود حقیقی و چنانچه برای شرکت باشد به‌صورت حقوقی صادر می‌گردد. تنها تفاوتی که در این دو نوع جواز وجود دارد مدارک و برخی مزایاست.

هر یک از اشخاص حقیقی و حقوقی برای دریافت جواز تاسیس از وزارت صنعت و معدن باید مدارک زیر را ارائه نمایند:

مدارک مورد نیاز برای اشخاص حقیقی

• شناسنامه و کارت ملی مالک
• کارت پایان خدمت مالک
• وکالتنامه محضری (صرفا جهت اخذ جواز تاسیس مورد نظر از وزارت صنایع و معادن)
• اطلاعات تماس مالک (شماره تماس ثابت، شماره همراه، کد پستی و آدرس)

مدارک مورد نیاز برای اشخاص حقوقی

• شناسنامه و کارت ملی مدیرعامل
• کارت پایان خدمت مدیرعامل
• اوراق ثبتی شرکت و آگهی تاسیس
• آخرین تغییرات  هیئت مدیره و آدرس شرکت
• وکالتنامه محضری (صرفا جهت اخذ جواز تاسیس مورد نظر از وزارت صنایع و معادن)
• اطلاعات تماس  مالک (شماره تماس ثابت، شماره هراه، کدپستی و آدرس)

مدت اعتبار جواز تاسیس

جواز تاسیس مانند سایر مجوزهای قانونی برای مدت مشخصی صادر می‌شود و دارنده در صورتی که بخواهد از آن برای مدت بیشتری استفاده کند، باید جواز مورد نظر را تمدید نماید. برای مثلمدت اعتبار اولیه جواز تاسیس از وزارت صنعت و معدن، یک سال است.

توصیه مرکز نوآوری و کارآفرینی تک:
در صورتی‌که فعالیت تولیدی و صنعتی شما بیش از مدت یک‌سال ادامه دارد، پیش از انقضای مدت نسبت به تمدید آن اقدام کنید، در غیر این صورت مجوز شما خود به ‌خود باطل می‌شود.

نکات جواز تاسیس

توجه نمایید که بعد از اخذ جواز، می‌توانید آن را به غیر منتقل کنید، به شرطی که انتقال­‌گیرنده هم واجد شرایط اخذ جواز تأسیس باشد. به‌عبارت ‌دیگر مانع اصولی در نقل ‌و انتقال آن وجود ندارد.

مرجع صادرکننده‌ جواز تاسیس برحسب نوع فعالیت اقتصادی مدنظر کار سرمایه‌گذار متفاوت است؛ بنابراین باید با توجه به نوع فعالیت، اقدام به اخذ جواز تاسیس نمایید.

در اخذ جواز تاسیس باید به نوع کالاهای موضوع جواز توجه شود و در یک جواز، حداکثر تا ۴ کالا مرتبط با هم ذکر می‌گردد.

پس از اخذ جواز، متقاضیان می‌توانند پروانه بهره‌برداری را اخذ نمایند.

در شهرک‌های صنعتی، زمینی با توجه به متراژهای درج‌ شده در جواز باید خریداری شود. در واقع اخذ جواز، پیش­‌نیاز خرید زمین در این شهرک­‌ها است.

توصیه مرکز نوآوری و کارآفرینی تک:
شما باید اطلاعات کاملی در خصوص طرح مورد نظر خود برای فعالیت تولیدی یا صنعتی داشته باشید تا در فرآیند اخذ مجوز مشکلی ایجاد نشود.

در مرحله اخذ مجوز تاسیس شما نیازی به معرفی زمین ندارید ولی در تمدید آن، معرفی زمین ضروری‌ست.

اخذ جواز تاسیس با مرکز نوآوری و کارآفرینی تک

مجموعه مرکز نوآوری و کارآفرینی تک، امکان انجام امور ثبتی و حقوقی کسب و کار شما را به صورت آنلاین و با مشاوره رایگان فراهم کرده است. جواز تاسیس نیز به عنوان یکی از مواردی که در کسب و کارهای تولیدی و صنعتی به آن نیاز دارید، از جمله خدماتی‌ست که مرکز نوآوری و کارآفرینی تک به شما در کوتاه‌ترین زمان ممکن ارائه می‌دهد، به همین منظور شما می‌توانید برای اخذ جواز تاسیس یا تمدید آن با مرکز نوآوری و کارآفرینی تک تماس بگیرید.

معمولا برای راه‌اندازی یک کسب و کار دریافت مجوزهای متعدد ضروری‌ست . یکی از اصلی‌ترین مجوزهایی که برای شروع یک کسب و کار مورد نیاز است، «جواز تاسیس» است. جواز تاسیس، مجوزی است که به دارنده آن اجازه می‌دهد در یکی از شهرک‌های صنعتی، مناطق مجاز، ناحیه و مناطق صنعتی اقدام به تولید محصول کند. اما علاوه بر الزام به دریافت، این مجوز مزایایی را نیز برای دارنده آن به دنبال دارد. در این مطلب مزایای دریافت جواز تاسیس را بررسی می‌کنیم.

جواز تاسیس چیست؟

همان‌طور که گفتیم، جواز تاسیس مجوزی است که اشخاص حقیقی و حقوقی برای انجام یک فعالیت تولیدی و اقتصادی دریافت می‌کنند. در واقع این مجوز اجازه انجام فعالیت تولیدی و اقتصادی را در یکی از شهرک‌های صنعتی، مناطق مجاز و نواحی صنعتی به دارنده آن می‌دهد. البته باید توجه داشت که دارنده جواز تاسیس باید صرفا در حیطه موضوع فعالیت خود که در برگه جواز ذکر شده، اقدام به فعالیت کند.

پس از آشنایی با جواز تاسیس، به بررسی مزایای دریافت جواز تاسیس برای دارندگان آن می‌پردازیم.

مزایای دریافت جواز تاسیس

مزایای دریافت جواز تاسیس را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:

1. اختصاص یافتن زمین صنعتی در یکی از شهرک‌های صنعتی به دارنده جواز
2. ثبت علامت تجاری فارسی برای کسب و کار در مرکز مالکیت معنوی
3. امکان شرکت در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی
4. امکان دریافت وام و تسهیلات دولتی با بازپرداخت بلندمدت و بهره کم
5. وجود معافیت‌های مالیاتی برای دارنده مجوز بعد از بهره‌برداری از محصول

معمولا برای فعالیت‌های صنعتی، نهاد صادرکننده جواز تاسیس، وزارت صنعت و معدن است. اما پس از آشنایی با مزایای دریافت جواز تاسیس خوب است با سایر نهادهای صادرکننده این مجوز نیز آشنا شویم. زیرا ممکن است موضوعات فعالیت مختلف، جوازهای مختلفی بخواهند.

1. سازمان میراث فرهنگی در حوزه گردشگری و صنایع‌دستی
2. وزارت کشور در حوزه NGO ها و احزاب
3. وزارت جهاد کشاورزی در حوزه تولیدات و صنایع کشاورزی و غذایی
4. وزارت کار و تعاون در حوزه کارآفرینی و مشاغل خانگی

ضمناً برای دریافت مجوز بعضی از کالاها مانند لوازم پزشکی و بهداشتی (سرنگ، نخ جراحی، لوازم آزمایشگاهی ….)، کارخانه‌های داروسازی، کارخانه‌های غذایی و … باید مجوز از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز دریافت شود.

اخذ جواز تاسیس

اگر شرایط اخذ جواز تاسیس را داشته باشید، می‌توانید نسبت به دریافت آن اقدام کنید. این شرایط از قرار زیر اند:

1. تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران.
2. حداقل سن ۱۸ سال تمام.
3. دارا بودن برگه پایان خدمت یا معافیت (ویژه‌ی آقایان).
4. ارائه گواهی سوءسابقه و عدم اعتیاد.
5. اخذ مجوز از شهرداری و وزارت دارایی و تائید صلاحیت شخصی و مکانی از سوی اداره نظارت بر اماکن عمومی می‌باشد.

دریافت مجوز اصولا یکی از مراحلی است که برای شروع یک کسب و کار ضروری است و از طرف دیگر به خاطر پیچیدگی‌های مربوط به مراحل اخذ، همه از آن فراری‌اند! مرکز نوآوری و کارآفرینی تک به شما کمک می‌کند. می‌توانید با سپردن کار خود به متخصصین مرکز نوآوری و کارآفرینی تک به راحتی مجوز اخذ شده خود را دریافت کنید.

ثبت اختراع