دستورالعمل ثبت حق اختراع نرم‌افزار كامپيوتر

تعاريف

* نرم‎افزار: دستورالعمل‎ها، داده‎ها واطلاعاتي كه برنامه‎ها را به عنوان يك محصول متمايز مي‎سازد.
*  صنعت: منظور از صنعت به مفهوم تعاريف جديد از صنعت مي‎باشد كه شامل مواردي مانند: بانكداري، نرم‎افزار، حمل‎ونقل، توريسم، ….
————————————-

شرايط عمومي نرم‎افزارمدعي اختراع :

1- جديد و ابتكاري بودن : اختراع بايد داراي مشخصه جديد باشد به طوري كه سابقه آن مشخصه، در دانش و زمينه فني مربوط به آن اختراع پيش‎بيني نشده باشد، و ارتقاء قابل توجهي را در حيطة خود موجب شود به طوري كه استنتاج آن توسط فردي با تخصص نرم‎افزاري، امري بديهي محسوب نشود. به عبارت ديگر، راه‎حلي را كه اختراع براي حل مسئله/ها پيشنهاد مي‎كند، بايد نسبت به ساير راه‎حل‎هاي احتمالي موجود، مزيت قابل توجهي داشته باشد.

2-داشتن فايده عملي : اختراع نبايد صرفاً تئوريك و نظري باشد بلكه بايد قابليت استفاده عملي را داشته باشد.

ثبت اختراع نرم‎افزار مشمول موارد زير نمي‎شود :
1-طبق ماده 28، براي امور ذيل نمي‌توان تقاضاي ثبت نمود:

* نقشه‎هاي مالي
*  اختراعاتي كه مخالف نظام عمومي و برخلاف عفت عمومي باشد.
*  فرمول و تركيبات دارويي

2-طبق بند3 ماده 37 در ذكر مواردي كه هر ذينفعي مي‎تواند به محكمه رجوع كرده و تقاضاي صدور حكم بطلان ورقه اختراع را نمايد، اشاره مي‎شود به اختراعات مربوط به طريقه‎هاي علميﹺصرف كه عملا” قابل استفاده صنعتي يا فلاحتي نباشند. به عبارتي، الگوريتم‎ها مشمول ثبت اختراع نرم‎افزاري نمي‎شوند.

3-نرم‎افزارهايي‎كه صرفاً براي انجام محاسبات محض رياضي به كار مي‎روند به عنوان اختراع شناخته نمي‎شوند. لازم به توضيح است اساس نرم‎افزار كامپيوتري، برنامه‎ريزي به منظور انجام دستورات در زمان بسيار كوتاه است، و انجام محاسبات محض رياضي(به هر ميزان پيچيدگي كه باشد) به كمك نرم‎افزار را نمي‎توان به عنوان اختراع نرم‎افزاري محسوب كرد.

تقسيم‎بندي موضوعات مورد ادعاي نرم‎افزار:

1-تكنيكي: نرم‎افزارهايي كه با توجه به بند 1 ماده 27 قانون، از نظر تكنيك‎هاي به كار گرفته شده در ساخت نرم‎افزار مدعي اختراع است، به طوري كه به عنوان يك محصول جديد با ويژگي‎هاي نوآورانه و مفيد از صنعت نرم‎افزار شناخته مي‎شوند.

2-كاربردي: نرم‎افزارهايي كه با توجه به بند 2 ماده 27 قانون، از نظر تكنيك ساخت، ساده و يا حتي تكراري هستند، ولي به واسطه كاربرد نرم‎افزار (با حفظ شرايط عمومي ثبت اختراع نرم‎افزاري) به تنهائي و يا در يك فرآيند، مدعي اختراع است.

روش‎هاي كسب‎وكار كه بيشتر مربوط به ارتباطات مالي و اجتماعي هستند، و منظور روش انجام يا راهبري تجاري به كمك نرم‎افزار كامپيوتري است، به عنوان نرم‎افزار به كارگرفته‎شده در يك فرآيند، جزء نرم‎افزارهاي كاربردي محسوب مي‎شوند.

ادعا: از آنجايي‎كه ادعا مشخص‎كننده موضوع/ات خواسته شده براي حفاظت از طريق ثبت اختراع است، لذا بايد شامل فقط مشخصات فني ويژگي/هاي منحصربه‎فرد نرم‎افزار باشد.

لازم به توضيح است، در بررسي كارشناسي فقط ويژگي‎هاي ذكر شده مورد بررسي قرار خواهد گرفت.

نكته مهم: در مواردي كه سخت‎افزار خاصي به همراه نرم‎افزار است، به صورت كاملا”” واضح مشخص شود كه ادعا مربوط به سخت‎افزار و يا نرم‎افزار است.

قانون ثبت علامات و اختراعات مصوب 1310 – ماده 27 :

هر كس مدعي يكي از امور ذيل باشد مي‎تواند تقاضاي ثبت نمايد :

1-    ابداع هر محصول صنعتي جديد

2-    كشف هر وسيله جديد يا اعمال وسايل موجود و به طريق جديد براي تحصيل يك نتيجه يا محصول صنعتي يا فلاحتي

n

 

n

 

n

منبع : دبيرخانه شوراي عالي انفورماتيك كشور

یک دیدگاه بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای الزامی نشان گذاری شده اند *