تاریخچه بارکد

ایتنا – داستان بارکد از سال ۱۹۴۹ آغاز می‌شود؛ زمانی که جوزف وودلند و برنارد سیلور برای ثبت اختراع اولین بارکد درخواست دادند.

بارکد همه‌جا در اطراف ما وجود دارد، به طوری که روزانه بیش از شش میلیارد بارکد در جهان اسکن می‌شود. آن‌ها حتی روی کتاب‌هایی که می‌خریم و بسته‌هایی که در خانه به ما تحویل می‌دهند هم وجود دارند و طوری به بخشی از زندگی روزمره ما تبدیل شده‌اند که تصور جهانی بدون بارکد دیگر ممکن نیست.

دکتر جردن فریت، استاد مطالعات رسانه‌ای دانشگاه کلمسون، در گزارشی در  سی‌ان‌ان  درباره تاریخچه و نقش بارکد می‌نویسد: «داستان بارکد از سال ۱۹۴۹ آغاز می‌شود؛ زمانی که جوزف وودلند و برنارد سیلور برای ثبت اختراع اولین بارکد درخواست دادند.»

در این درخواست برای نشان دادن اعداد، ساختاری به شکل خطوط جفتی تعریف می‌شد که هنوز هم پس از بیش از ۷۰ سال در فناوری بارکد استفاده می‌شود؛ اما بارکد‌ آن‌ها به شکل خطوط عمودی امروزی نبود، بلکه یکسری دایره‌های متحدالمرکز با شعاع‌های مختلف بود که اصطلاحا الگوی چشم گاو ( bull’s-eye) نامیده می‌شود.

با این حال در سال ۱۹۶۰ بود که بخت بارکد باز شد؛ یعنی زمانی که تئودور اچ میمن، مهندس و فیزیکدان، اولین لیزر کارآمد را ساخت که رمزگشایی سریع الگوی خطوط بارکد را ممکن کرد.

اندکی بعد، در سال ۱۹۶۷، صنعت راه‌آهن سیستم «کارترک» (Kartrak) را که اولین سیستم رسمی اسکن بارکد در جهان بود، اجرا کرد. بارکدهای کارترک برای شناسایی خودکار واگن‌های ریلی حین عبور از اسکنرها ساخته شدند. با این حال طرح آن‌ها که متشکل از خطوط به رنگ‌های مختلف بود، بیشتر شبیه یک اثر هنری مدرن بود تا بارکدهایی که امروزه استفاده می‌کنیم.

تقریبا هم‌زمان با راه‌اندازی کارترک، در سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای هم مجموعه‌ وقایعی رقم خورد که در نهایت به شکل‌گیری بارکدی که امروزه می‌شناسیم،‌ منتهی شد.

در اواخر دهه ۱۹۶۰، فروشگاه‌ها طرح‌های آزمایشی بارکد را آغاز کردند و انواع مختلف بارکد‌ها به اشکال مختلف استفاده شدند اما بارکد در صورتی می‌توانست به خودکار کردن ثبت موجودی و سهولت پرداخت‌ها کمک کند که تمام فروشگاهی موادغذایی از یک نماد مشابه و یکسان استفاده کنند زیرا در غیر این صورت، سیستم بیش از حد پیچیده و گران می‌شد. بنابراین صنعت خواربارفروشی در سال ۱۹۷۱ کمیته‌ای تشکیل داد که وظیفه آن تولید یک استاندارد برای ثبت داده‌ها و انتخاب نمادی بود که همه فروشگاه‌ها با آن موافقت کنند.

بین سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳، کمیته هفت فینالیست نهایی را به طور گسترده بررسی و آزمایش کرد، دفاعیات هر شرکت را شنید و بارها با آن‌ها ملاقات کرد. در نهایت نماد آی‌بی‌ام (IBM) به استاندارد صنعت تبدیل شد و اولین بارکد جهانی برای محصولات فروشگاه مواد غذایی در تروی، اوهایو، در ۲۶ ژوئن ۱۹۷۴ اسکن شد.

نماد آی‌بی‌ام که آن کمیته انتخاب کرد، پس از گذشت تقریبا ۵۰ سال همچنان قدرتمند است و بارکدهایی که امروز در فروشگاه‌ها اسکن می‌کنید، در اصل همان بارکدهایی‌اند که در دهه ۱۹۷۰ اسکن می‌شدند.

تاریخچه بارکد

ایتنا – داستان بارکد از سال ۱۹۴۹ آغاز می‌شود؛ زمانی که جوزف وودلند و برنارد سیلور برای ثبت اختراع اولین بارکد درخواست دادند.

بارکد همه‌جا در اطراف ما وجود دارد، به طوری که روزانه بیش از شش میلیارد بارکد در جهان اسکن می‌شود. آن‌ها حتی روی کتاب‌هایی که می‌خریم و بسته‌هایی که در خانه به ما تحویل می‌دهند هم وجود دارند و طوری به بخشی از زندگی روزمره ما تبدیل شده‌اند که تصور جهانی بدون بارکد دیگر ممکن نیست.

دکتر جردن فریت، استاد مطالعات رسانه‌ای دانشگاه کلمسون، در گزارشی در  سی‌ان‌ان  درباره تاریخچه و نقش بارکد می‌نویسد: «داستان بارکد از سال ۱۹۴۹ آغاز می‌شود؛ زمانی که جوزف وودلند و برنارد سیلور برای ثبت اختراع اولین بارکد درخواست دادند.»

در این درخواست برای نشان دادن اعداد، ساختاری به شکل خطوط جفتی تعریف می‌شد که هنوز هم پس از بیش از ۷۰ سال در فناوری بارکد استفاده می‌شود؛ اما بارکد‌ آن‌ها به شکل خطوط عمودی امروزی نبود، بلکه یکسری دایره‌های متحدالمرکز با شعاع‌های مختلف بود که اصطلاحا الگوی چشم گاو ( bull’s-eye) نامیده می‌شود.

با این حال در سال ۱۹۶۰ بود که بخت بارکد باز شد؛ یعنی زمانی که تئودور اچ میمن، مهندس و فیزیکدان، اولین لیزر کارآمد را ساخت که رمزگشایی سریع الگوی خطوط بارکد را ممکن کرد.

اندکی بعد، در سال ۱۹۶۷، صنعت راه‌آهن سیستم «کارترک» (Kartrak) را که اولین سیستم رسمی اسکن بارکد در جهان بود، اجرا کرد. بارکدهای کارترک برای شناسایی خودکار واگن‌های ریلی حین عبور از اسکنرها ساخته شدند. با این حال طرح آن‌ها که متشکل از خطوط به رنگ‌های مختلف بود، بیشتر شبیه یک اثر هنری مدرن بود تا بارکدهایی که امروزه استفاده می‌کنیم.

تقریبا هم‌زمان با راه‌اندازی کارترک، در سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای هم مجموعه‌ وقایعی رقم خورد که در نهایت به شکل‌گیری بارکدی که امروزه می‌شناسیم،‌ منتهی شد.

در اواخر دهه ۱۹۶۰، فروشگاه‌ها طرح‌های آزمایشی بارکد را آغاز کردند و انواع مختلف بارکد‌ها به اشکال مختلف استفاده شدند اما بارکد در صورتی می‌توانست به خودکار کردن ثبت موجودی و سهولت پرداخت‌ها کمک کند که تمام فروشگاهی موادغذایی از یک نماد مشابه و یکسان استفاده کنند زیرا در غیر این صورت، سیستم بیش از حد پیچیده و گران می‌شد. بنابراین صنعت خواربارفروشی در سال ۱۹۷۱ کمیته‌ای تشکیل داد که وظیفه آن تولید یک استاندارد برای ثبت داده‌ها و انتخاب نمادی بود که همه فروشگاه‌ها با آن موافقت کنند.

بین سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳، کمیته هفت فینالیست نهایی را به طور گسترده بررسی و آزمایش کرد، دفاعیات هر شرکت را شنید و بارها با آن‌ها ملاقات کرد. در نهایت نماد آی‌بی‌ام (IBM) به استاندارد صنعت تبدیل شد و اولین بارکد جهانی برای محصولات فروشگاه مواد غذایی در تروی، اوهایو، در ۲۶ ژوئن ۱۹۷۴ اسکن شد.

نماد آی‌بی‌ام که آن کمیته انتخاب کرد، پس از گذشت تقریبا ۵۰ سال همچنان قدرتمند است و بارکدهایی که امروز در فروشگاه‌ها اسکن می‌کنید، در اصل همان بارکدهایی‌اند که در دهه ۱۹۷۰ اسکن می‌شدند.

تاریخچه بارکد

ایتنا – داستان بارکد از سال ۱۹۴۹ آغاز می‌شود؛ زمانی که جوزف وودلند و برنارد سیلور برای ثبت اختراع اولین بارکد درخواست دادند.

بارکد همه‌جا در اطراف ما وجود دارد، به طوری که روزانه بیش از شش میلیارد بارکد در جهان اسکن می‌شود. آن‌ها حتی روی کتاب‌هایی که می‌خریم و بسته‌هایی که در خانه به ما تحویل می‌دهند هم وجود دارند و طوری به بخشی از زندگی روزمره ما تبدیل شده‌اند که تصور جهانی بدون بارکد دیگر ممکن نیست.

دکتر جردن فریت، استاد مطالعات رسانه‌ای دانشگاه کلمسون، در گزارشی در  سی‌ان‌ان  درباره تاریخچه و نقش بارکد می‌نویسد: «داستان بارکد از سال ۱۹۴۹ آغاز می‌شود؛ زمانی که جوزف وودلند و برنارد سیلور برای ثبت اختراع اولین بارکد درخواست دادند.»

در این درخواست برای نشان دادن اعداد، ساختاری به شکل خطوط جفتی تعریف می‌شد که هنوز هم پس از بیش از ۷۰ سال در فناوری بارکد استفاده می‌شود؛ اما بارکد‌ آن‌ها به شکل خطوط عمودی امروزی نبود، بلکه یکسری دایره‌های متحدالمرکز با شعاع‌های مختلف بود که اصطلاحا الگوی چشم گاو ( bull’s-eye) نامیده می‌شود.

با این حال در سال ۱۹۶۰ بود که بخت بارکد باز شد؛ یعنی زمانی که تئودور اچ میمن، مهندس و فیزیکدان، اولین لیزر کارآمد را ساخت که رمزگشایی سریع الگوی خطوط بارکد را ممکن کرد.

اندکی بعد، در سال ۱۹۶۷، صنعت راه‌آهن سیستم «کارترک» (Kartrak) را که اولین سیستم رسمی اسکن بارکد در جهان بود، اجرا کرد. بارکدهای کارترک برای شناسایی خودکار واگن‌های ریلی حین عبور از اسکنرها ساخته شدند. با این حال طرح آن‌ها که متشکل از خطوط به رنگ‌های مختلف بود، بیشتر شبیه یک اثر هنری مدرن بود تا بارکدهایی که امروزه استفاده می‌کنیم.

تقریبا هم‌زمان با راه‌اندازی کارترک، در سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای هم مجموعه‌ وقایعی رقم خورد که در نهایت به شکل‌گیری بارکدی که امروزه می‌شناسیم،‌ منتهی شد.

در اواخر دهه ۱۹۶۰، فروشگاه‌ها طرح‌های آزمایشی بارکد را آغاز کردند و انواع مختلف بارکد‌ها به اشکال مختلف استفاده شدند اما بارکد در صورتی می‌توانست به خودکار کردن ثبت موجودی و سهولت پرداخت‌ها کمک کند که تمام فروشگاهی موادغذایی از یک نماد مشابه و یکسان استفاده کنند زیرا در غیر این صورت، سیستم بیش از حد پیچیده و گران می‌شد. بنابراین صنعت خواربارفروشی در سال ۱۹۷۱ کمیته‌ای تشکیل داد که وظیفه آن تولید یک استاندارد برای ثبت داده‌ها و انتخاب نمادی بود که همه فروشگاه‌ها با آن موافقت کنند.

بین سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳، کمیته هفت فینالیست نهایی را به طور گسترده بررسی و آزمایش کرد، دفاعیات هر شرکت را شنید و بارها با آن‌ها ملاقات کرد. در نهایت نماد آی‌بی‌ام (IBM) به استاندارد صنعت تبدیل شد و اولین بارکد جهانی برای محصولات فروشگاه مواد غذایی در تروی، اوهایو، در ۲۶ ژوئن ۱۹۷۴ اسکن شد.

نماد آی‌بی‌ام که آن کمیته انتخاب کرد، پس از گذشت تقریبا ۵۰ سال همچنان قدرتمند است و بارکدهایی که امروز در فروشگاه‌ها اسکن می‌کنید، در اصل همان بارکدهایی‌اند که در دهه ۱۹۷۰ اسکن می‌شدند.

 اداره ثبت اختراعات و علائم تجاری ایالات متحده اعلام کرده است که GPT اصطلاحی بسیار کلی برای ثبت است و می‌تواند از توصیف صحیح محصولات رقبا به عنوان GPT جلوگیری کند.

PTO در تصمیم ششم فوریه خود نوشت مهم نیست که مصرف‌کنندگان معنای GPT را نمی‌دانند زیرا کسانی که از این فناوری استفاده می‌کنند، GPT را درک می‌کنند که به یک نوع نرم‌افزار عمومی اشاره دارد، نه فقط محصولات OpenAI.

واژه GPT پس از اینکه ChatGPT و مدل‌های هوش‌مصنوعی آن GPT – ۳ (و بعدها GPT – ۴) محبوب شدند، ارتباط نزدیکی با OpenAI پیدا کرد. زمانی که ChatGPT را برای توسعه‌دهندگان خارجی باز کرد، این شرکت چت‌بات‌های سفارشی خود را GPTs نیز نامید. با این حال، اخیرا OpenAI نام‌های تجاری متمایزی به سرویس‌های دیگر داده است. این شرکت به تازگی مدل تبدیل متن به ویدیو خود را با نام Sora منتشر کرده است.

گفتنی‌ست این اولین باری نیست که ایالات متحده ادعای علامت تجاری OpenAI برای GPT را رد می‌کند؛ اولین بار در ماه مه ۲۰۲۳ بود؛ این شرکت می‌تواند بار دیگر به هیئت دادرسی و تجدید نظرعلائم تجاری برای یک تیر دیگر در به ثبت رساندن عبارت GPT اعتراض کند.

 اداره ثبت اختراعات و علائم تجاری ایالات متحده اعلام کرده است که GPT اصطلاحی بسیار کلی برای ثبت است و می‌تواند از توصیف صحیح محصولات رقبا به عنوان GPT جلوگیری کند.

PTO در تصمیم ششم فوریه خود نوشت مهم نیست که مصرف‌کنندگان معنای GPT را نمی‌دانند زیرا کسانی که از این فناوری استفاده می‌کنند، GPT را درک می‌کنند که به یک نوع نرم‌افزار عمومی اشاره دارد، نه فقط محصولات OpenAI.

واژه GPT پس از اینکه ChatGPT و مدل‌های هوش‌مصنوعی آن GPT – ۳ (و بعدها GPT – ۴) محبوب شدند، ارتباط نزدیکی با OpenAI پیدا کرد. زمانی که ChatGPT را برای توسعه‌دهندگان خارجی باز کرد، این شرکت چت‌بات‌های سفارشی خود را GPTs نیز نامید. با این حال، اخیرا OpenAI نام‌های تجاری متمایزی به سرویس‌های دیگر داده است. این شرکت به تازگی مدل تبدیل متن به ویدیو خود را با نام Sora منتشر کرده است.

گفتنی‌ست این اولین باری نیست که ایالات متحده ادعای علامت تجاری OpenAI برای GPT را رد می‌کند؛ اولین بار در ماه مه ۲۰۲۳ بود؛ این شرکت می‌تواند بار دیگر به هیئت دادرسی و تجدید نظرعلائم تجاری برای یک تیر دیگر در به ثبت رساندن عبارت GPT اعتراض کند.

 اداره ثبت اختراعات و علائم تجاری ایالات متحده اعلام کرده است که GPT اصطلاحی بسیار کلی برای ثبت است و می‌تواند از توصیف صحیح محصولات رقبا به عنوان GPT جلوگیری کند.

PTO در تصمیم ششم فوریه خود نوشت مهم نیست که مصرف‌کنندگان معنای GPT را نمی‌دانند زیرا کسانی که از این فناوری استفاده می‌کنند، GPT را درک می‌کنند که به یک نوع نرم‌افزار عمومی اشاره دارد، نه فقط محصولات OpenAI.

واژه GPT پس از اینکه ChatGPT و مدل‌های هوش‌مصنوعی آن GPT – ۳ (و بعدها GPT – ۴) محبوب شدند، ارتباط نزدیکی با OpenAI پیدا کرد. زمانی که ChatGPT را برای توسعه‌دهندگان خارجی باز کرد، این شرکت چت‌بات‌های سفارشی خود را GPTs نیز نامید. با این حال، اخیرا OpenAI نام‌های تجاری متمایزی به سرویس‌های دیگر داده است. این شرکت به تازگی مدل تبدیل متن به ویدیو خود را با نام Sora منتشر کرده است.

گفتنی‌ست این اولین باری نیست که ایالات متحده ادعای علامت تجاری OpenAI برای GPT را رد می‌کند؛ اولین بار در ماه مه ۲۰۲۳ بود؛ این شرکت می‌تواند بار دیگر به هیئت دادرسی و تجدید نظرعلائم تجاری برای یک تیر دیگر در به ثبت رساندن عبارت GPT اعتراض کند.